.
Το κτίριο του ξενώνα χρονολογειται από το 1860.
Κατά την διάρκεια των χρόνων χρησιμοποιήθηκε από τους αρχικούς ιδιοκτήτες για κτίριο κατοικίας (αρχοντικό). Οι Τούρκοι φεύγοντας την δεκαετία του 1910 πριν από την απελευθέρωση των Ιωαννίνων έκαψαν ένα μεγάλο μέρος του σπιτιού και οι ιδιοκτήτες το έχτισαν πάλι με συμπληρωματικούς χώρους(αποθήκες-εσωτερικά υπόγεια-φούρνους για ψήσιμο).Για ένα μεγάλο διάστημα την δεκαετία του 1930-1940 λειτουργούσε σαν παντοπωλείο με εξωτερκή πόρτα για αυτό από την πίσω πλευρά του κτιρίου.Αλλάζοντας ιδιοκτήτες την δεκαετία μεταξύ 1950-1960 λειτουργούσε και σαν πανσιόν για τα καλοκαίρια για απόδημους κατοίκους της περιοχής.
Το 1997 αγοράστηκε από τους τωρινούς ιδιοκτήτες οι οποίοι το 2000 ξεκίνησαν με την βοήθεια του αρχιτέκτονα Βλαστού Παύλου την αναπαλαίωση του κτιρίου με μεγάλη προσοχή ώστε το κτίριο που θα προέκυπτε να βασιζότανε στην αρχιτεκτονική του παλαιού αλλά οι χώροι του να μπορούν να φιλοξενήσουν ανθρώπους της σημερινής εποχής.
Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν πέτρα από ένα λατομείο που βρίσκεται στην περιοχή και ξύλο .Αυτά ήταν άλλωστε και τα μοναδικά υλικά που υπήρχαν στα χέρια των παλίων μαστόρων.
Οι εξωτερικοί χώροι (αυλές-οβοροί κ.λ.π.)άλλαξαν αρκετά αλλά οι εσωτερικοί παρέμεινανή ανακατασκευάστηκαν όπως προυπήρχαν. Μικρά παράθυρα με σιδεριές στο ισόγειο (1μέτρο πλάτος χ 1,50 ύψος) για τους δύσκολους μήνες του χειμώνα.
Εσωτερικά ανοίγματα από τα δωμάτια προς την κρεβάτα(σαλόνι) γιαφωτισμό και ανοίγματα στις πέτρες στους τοίχους (φρύδες) σε διάφορα σχήματα για τοποθέτηση διάφορων αντικειμένων.
